YAZIM KURALLARI

BİLDİRİ YAZIM KURALLARI

Bildiriler Türkçe veya İngilizce olarak yazılmalıdır. Bildirilerin hazırlanmasında dikkate alınması gereken kurallar şunlardır:

Yapı: Bildiriler, Microsoft Word formatında, kaynakça hariç 1.500 – 2.200 sözcük arasında olacak şekilde yazılmalıdır. Sayfa yapısı A4 ve sayfanın her bir tarafı (sağ-sol, üst-alt) için kenar boşlukları 3 cm olmalıdır. Sayfa numaraları, sayfanın altında ortada yer almalıdır. Giriş, başlıklar, sonuç ve kaynakça ilk harfleri büyük ve koyu yazılmalıdır (Calibri 14 punto). Diğer başlıklar, anahtar kelimeler ve JEL Kodları, ilk harfleri büyük ve koyu yazılmalıdır (Calibri 12 punto).

Başlık: Bildiri başlığının ilk harfleri büyük olacak şekilde koyu (bold) harflerle ve sayfaya ortalanarak yazılmalıdır (Calibri 16 punto).

Yazar(lar): Bildiri başlığının hemen altında yazar(lar)ın adları ve soyadları açık bir biçimde yazılmalıdır. Unvan, Kurum bilgisi ve e-posta adresi dipnot olarak belirtilmelidir.

Özet ve Abstract: Bildiri Türkçe yazılmışsa Türkçe ve İngilizce özet olmalıdır. Bildiri İngilizce yazılmışsa sadece İngilizce abstract yeterlidir. Özet ve/veya abstract, Calibri 10 punto olarak, tek satır aralığında yazılmalıdır. Özet ve/veya abstract’ın her biri 200-300 kelime arası olmalıdır. Özet ve/veya abstract’da; bildiri başlıklarının her birinde yer alan bilgilerin kısa bir özeti yapılmalıdır. Bu kapsamda bildirinin temel konusu, amacı, yöntemi, elde edilen bulgular ve sonuçlara yer almasına özen gösterilmelidir. Türkçe ve İngilizce özetler içerisinde atıfta bulunulmamalı ve kısaltma kullanılmamalıdır.

Anahtar Kelime ve JEL Kodu: Türkçe özetin altında 4-6 arası Türkçe anahtar kelimeye, İngilizce özetin altında 4-6 arası İngilizce anahtar kelimeye ve çalışmanın alanıyla ilgili 2-3 JEL Koduna (https://www.aeaweb.org/econlit/jelCodes.php?view=jel) yer verilmelidir.

Giriş: Giriş bölümü 150-250 kelime arası olmalıdır. Giriş bölümünde çalışmanın önemi, amacı, yöntemi ve kapsamı açık bir şekilde belirtilmelidir.

Başlıklar: Ana metin kısmının tamamı 800-1.100 kelime arası olmalıdır. Birden fazla ana başlık ve/veya alt başlık olabilir. Bu başlıklarda literatür, açıklama, değerlendirme, metodoloji, bulgu, tartışma vb. konulara yer verilebilir. Ana metin Calibri yazı karakteri kullanılarak 12 punto, tek satır aralığında ve iki yana yaslı olarak yazılmalıdır. Paragraf sonrası 6 nk aralık verilmelidir. Paragrafların ilk satırları 1,25 cm içerden başlamalıdır. Bildirinin ana başlık ve alt başlıkları 1., 1.1., 1.1.1. gibi ondalık sayılar kullanılarak, Giriş’ten başlayarak (Kaynakça hariç) numaralandırılmalıdır. Başlıklardan önce bir satır boşluk bırakılmalıdır.

Sonuç: Sonuç bölümü 150-250 kelime arası olmalıdır. Bu bölümde çalışma kapsamında elde edilen sonuçlara, yapılan değerlendirmelere ve önerilere açık bir şekilde yer verilmelidir.

Kaynak Gösterme: Bildiride metin içi atıf yöntemi kullanılmalıdır. Atıfta parantez içinde yazarların soyadı, yayın yılı ve sayfa numarası belirtilmelidir. Eğer cümle içinde yazar(lar)ın soyadı kullanılıyorsa, isimden sonra sadece parantez içinde yayın tarihinin yazılması yeterlidir. İki yazarlı çalışmalara atıf yapıldığında her iki yazarın da soyadı yazılmalıdır. Yazar sayısı üç ve daha fazla olan çalışmalara ilk kez atıf yapıldığında, bütün yazarların soyadları yazılmalı ve sonraki atıflarda ilk yazarın soyadı yazılmalı ve “vd.” ifadesi kullanılmalıdır. Yazar(lar)ın aynı yıl birden fazla eser yayınlanmış çalışmalarına atıf yapılmış ise, yayın yılının sonuna “a, b, c” gibi semboller yazılarak kaynaklar birbirinden ayrılması sağlanmalıdır. Cümle sonunda birden fazla çalışmaya atıf yapılıyorsa, bu kaynaklara parantez içerisinde yer verilmeli ve aralarına noktalı virgül (;) konulmalıdır. Açıklama gereken hallerde ise dipnot yöntemi kullanılabilir. Dipnotlar Calibri 10 punto, iki yana yaslı ve tek satır aralıklı olarak yazılmalıdır. Metin içi atıf aşağıda belirtilen örnekler çerçevesinde oluşturulmalıdır.

Kaynağı Metin İçinde Gösterme: Tek yazarlı → (Akdoğan, 2014: 135).

İki yazarlı   → (Sağbaş & Saruç, 2014: 12).

Üç veya daha fazla yazar → (Şenyüz vd., 2016a: 58).

Tablo ve Şekiller: Bildiri metninde yer verilecek tüm tablo, şekil ve grafikler sıra numarası ile (Tablo 1, Şekil 1) kendi içinde numaralandırılmalıdır. Başlıkların tablo, şekil ve grafiklerin üzerinde, sayfaya ortalanmış, koyu (bold) ve yalnızca kelimelerin baş harfleri büyük olacak şekilde yazılması gerekmektedir. Tablo, şekil ve grafiklerin varsa kaynakları; bunların hemen altında metin içi atıf kurallarına uygun olarak verilmelidir. Tablo ve şekiller ile metin arasında bir satır boşluk bırakılmalıdır.

Kaynakça: Bildiri metninin sonunda yazar soyadlarına göre alfabetik olarak düzenlenecek kaynakça kısmı bulunmalıdır. Kaynakçada sadece metin içerisinde gönderme yapılan eserler (10-20 arası kaynak) yer almalıdır. Aynı yazar(lar)ın birden fazla çalışmasına atıfta bulunulmuş ise, yayın tarihi en eski olandan başlanılmalıdır. Yazar(lar)ın aynı tarihli birden fazla çalışmasına atıfta bulunulmuş ise, metin içerisinde olduğu gibi, kaynakça bölümünde de, yayın tarihinden sonra (a, b, c, …) harfleri kullanılarak kaynaklar sıralanmalıdır. Bir yazarın tek ve birden fazla yazarlı çalışmasına atıfta bulunulması durumunda, önce tek yazarlı çalışmalar yazılmalıdır. Dergilerde yayımlanan makalelerin ve derleme niteliğindeki (editörlü) kitaplarda yer alan bölümlerin sayfa numaraları mutlaka yazılmalıdır.

Kaynakça aşağıda belirtilen örnekler çerçevesinde oluşturulmalıdır.

Kaynak bir makale ise;

Gerçek, A. (2011). “Vergi Denetim Birimlerinin Birleştirilmesi ve Sonuçları”, Yaklaşım Dergisi, No: 19 (224), ss. 31-36.

Kirchler, E., Kogler, C. & Muehlbacher, S. (2014). “Cooperative Tax Compliance: From Deterrence to Deference”, Current Directions in Psychological Science, Vol. 23 (2), pp. 87-92.

 

Kaynak bir kitap ise;

Akdoğan, A. (2014). Kamu Maliyesi, 16. Baskı, Ankara: Gazi Kitabevi.

Bulutoğlu, K. & Kurtuluş E. (1988). Bütçe ve Kamu Harcamaları, 2. Baskı, İstanbul, Filiz Kitabevi.

Şenyüz, D., Yüce, M. & Gerçek A. (2016a). Türk Vergi Sistemi, 13. Baskı, Bursa, Ekin Basım Yayın Dağıtım.

Şenyüz, D., Yüce, M. & Gerçek A. (2016b). Vergi Hukuku, 7. Baskı, Bursa, Ekin Basım Yayın Dağıtım.

Gerçek, A., Çetin Gerger, G., Taşkın, T., Bakar, F. & Güzel, S. (2015). Mükellef Hakları: Türkiye Perspektifi ve Gelişimi, Ankara, Seçkin Yayıncılık.

Kaynak bir editörlü kitapta bölüm ise:

Altuğ, F. (2009). “Türkiye’de Kamu Fonksiyonları İle Kamu Kurumları İlişkisi Üzerine Bir Değerlendirme”, Güncel Mali Konular, (Ed.) Edizdoğan N., Bursa, Dora Yayıncılık, ss. 19-32.

Lapavitsas, C. (2010). “Finansallaşmış Kapitalizm: Kriz ve Finansal Müsadere”, Finansallaşma ve Kapitalizmin Krizi, (Ed.) Lapavitsas C., (Çev.) Öncel T., İstanbul, Yordam Kitap, ss. 25-74.

Kaynak bir rapor ise:

Gelir İdaresi Başkanlığı. (2016). Gelir İdaresi Başkanlığı Faaliyet Raporu 2015, Strateji Geliştirme Daire Başkanlığı Yayın No: 216, Şubat 2016, Ankara.

Committee For The Study of Economic and Monetary Union. (1989). Report on Economic and Monetary Union in the European Community, Madrid, http://aei.pitt.edu/, (02.10.2016).

Kaynak bir tez ise:

Eroğlu, E. (2010). “Türkiye’de Yoksulluk ve Yoksullukla Mücadelede Uygulanan Kamusal Politikaların Değerlendirilmesi”, Uludağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Bursa.

Kaynak bir bildiri ise:

Sağbaş İ. & Saruç N.T. (2014). “Türkiye’de Bölgesel Vergi Yüküne ‘Formül Yöntemi ile Vergi Tahsisi’ ile Farklı Bir Bakış”, 29. Türkiye Maliye Sempozyumu, 16-20 Mayıs 2014, Antalya.

Kaynak bir internet kaynağı ise:

Avrupa Birliği Genel Sekreterliği. (2011). Avrupa Birliği Antlaşması ve Avrupa Birliği’nin İşleyişi Hakkında Antlaşma / Md. 314, http://www.abgs.gov.tr, (28.09.2016).

Eroğlu O. & Mecit K. (2015), “Yargı Kararları Çerçevesinde Vergilendirmede Hukuki Güvenlik İlkesi”, Uludağ Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, XXXIV (2), ss. 55-93, http://iibfdergi.uludag.edu.tr/143_rev2.pdf, (05.10.2016).

Bildiri formatı aşağıdaki örnek şablonda verilmiştir.

 

Örnek Şablon Türkçe

Örnek Şablon İngilizce